Leenstelsel: talent morsen, schulden maken, bubbel creëren

PvdA-miniser Jet Bussemaker schafte in 2015 de basisbeurs af. Sindsdien steeg de nationale studieschuld met zo'n drie miljard. (Foto: rijksoverheid.nl)

Jongeren- en studentenorganisaties willen de basisbeurs terug. Liefst gisteren. Inmiddels lijkt steeds duidelijker te worden dat de kabinetsmaatregelen verkeerd uitpakken. Minder scholieren gaan studeren aan een universiteit of hogeschool. Vaak haken bovendien kinderen van laag opgeleide ouders af. Het huidige onderwijssysteem zorgt blijkbaar eerst voor onderschatting van hele groepen talentvolle kinderen en schrikt ze daarna definitief af met het nieuwe leenstelsel. Nederland gaat slordig om met zijn talenten, maar er zijn meer bezwaren tegen het leenstelsel.

De basisbeurs moet weer terug, vinden het Interstedelijk Studeten Overleg, FNV Jong, Jongeneorganisatie Beroepsonderwijs, Landelijk Aktie Komitee Scholieren en de Landelijke Studentenvakbond. (Foto: wikimedia.commons.org)

De basisbeurs moet weer terug, vinden het Interstedelijk Studenten Overleg, FNV Jong, Jongeneorganisatie Beroepsonderwijs, Landelijk Aktie Komitee Scholieren en de Landelijke Studentenvakbond. (Foto: wikimedia.commons.org)

Talentvolle kinderen van laagopgeleide ouders kiezen steeds vaker voor onderwijs onder hun niveau, bleek medio april uit een rapport van de Onderwijsinspectie. Universiteiten en hogescholen worden zo reservaten van bevoorrechte kinderen. ‘Talent blijft onderbenut’, schreef de Onderwijsinspectie. De onderwijsinstellingen lieten afgelopen week bovendien weten dat zich voor dit collegejaar circa 15% minder studenten inschreven. Studentenorganisaties wijzen het nieuwe leenstelsel als schuldige aan. De basisbeurs moet terugkomen, vinden ze.

‘De misstand die de Inspectie constateert, kunnen we wel oplossen. Economen zijn het over veel dingen oneens maar niet over de essentiële rol van onderwijs voor het individu, de maatschappij en de economie’, schreef econoom Marieke Stellinga in NRC Handelsblad. Een land dat innovatief wil zijn, een grote grijze golf ziet aankomen en dus alle zeilen moet bijzetten om de verzorgingsstaat te handhaven en om de internationale concurrentie bij te benen kan het zich niet veroorloven om zo met talent te morsen. Dat talent krijgt bovendien te maken met torenhoge schulden.

Die schulden zijn niet alleen vervelend voor de student, maar voor de hele samenleving. De Delftse hoogleraar Jacco Hoekstra berekende in augustus 2014 al de gevolgen van het nieuwe leenstelsel en voorspelde dat het stelsel ‘een enorme bubbel van studieschulden veroorzaakt die weleens oninbaar kan blijken’. Hoekstra vergelijkt de oninbare studieschulden met de oninbare hypotheekschulden die de recente kredietcrisis veroorzaakten. In de VS vormen de miljarden aan groeiende en oninbare studieschulden al een groot probleem.

Zijn collegezalen straks weer het terrein voor kinderen van rijke ouders? (Foto: wikimedia.commons.org)

Zijn collegezalen straks weer het exclusieve terrein voor kinderen van rijke ouders? (Foto: wikimedia.commons.org)

De Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO), van de studiefinanciering, maakte in 2014 bekend dat steeds meer afgestudeerden hun schuld niet kunnen afbetalen. De laatste vijf jaar groeide het aantal problematische schuldenaren met 76 procent naar 93.000. In totaal staat er nu 8 miljard aan studieleningen uit. Het nieuwe stelsel waarin studenten hun gehele beurs lenen, levert een forse bijdrage aan de groei van die toch al enorme berg schulden.

Terwijl internationale economen en instanties als het IMF en de EU Nederland al jaren waarschuwen voor de enorme nationale schuldenlast, zette PvdA-minister Jet Bussemaker haar handtekening onder nóg meer schulden maken. Talent morsen of opzadelen met forse schulden. Met de afschaffing van de studiebeurs bewijst dit kabinet Nederland een hele slechte en kostbare dienst.

(Bron: de Volkskrant, NRC Handelsblad)

6 Reacties op Leenstelsel: talent morsen, schulden maken, bubbel creëren

  1. Deze overheid is alleen maar gek op geld. Geld en nu. Visieloze kabinet die het land kapot bezuinigd en niet inhoudelijk kijkt naar de toekomst. Dat doen zij op alle gebieden. Onderwijs, zorg, veiligheid noem maar op. Alles wordt weggelachen door de premier-leugenaar. De rijken kunnen niet overleven zonder de armen dus wordt de afdeling armen steeds groter. Een troef van de VVD en PvdA gezamenlijk.

  2. Bas van Stapelberg // 22 april 2016 om 17:31 // Beantwoorden

    Economen moet je met een korreltje zout nemen, wat zeg ik, een pak zout. Er is geen econoom in de wereld die iets correct heeft gezegd. De crisis binnen een week je huis een ton minder waard omdat Lehman 60 miljoen tekort kwam. Duuu hoeveel bewijs voor de elitaire machtstheorie en manipulatie wil je hebben. Maar van de kermisklanten van economen even naar het onderwerp. Leenstelsel, op zich niet extreem slecht. Maar in de huidige economische situatie natuurlijk wel Ook de universitair geschoolde personen zullen structureel werkeloos worden, als zij het al niet zijn. Werkengelegenheid zal niet meer terugkomen en enorme proporties gaan aannemen. Dan zal je inderdaad je lening nooit en te nimmer meer terug kunnen betalen.

  3. je kunt rustig zeggen dat ons hele onderwijs niet goed zit..Individuen kunnen niet pieken op delen..degenen die slecht score op Engels maar buitengewoon begaafd zijn in wiskunde haalt zijn universiteit niet omdat het voorbereidende deel nu eenmaal een vaste traditie vraagt in vakken en vakkencombinaties..

    Later blijkt dat het meeste gewoon vergeetbaar is,Saai om te stampen en later nutteloos.

    Politiek knoeit in elke niveau van onderwijs..hoge cijfers op het gymnasium garanderen geen universitair succes, universitair succes garandeert geen goedbetaalde baan om de schulden af te lossen..allemaal verweven in de discutabele filosofie van het onderwijs en jaarklassensysteem.
    De bravoure van D66 heeft nergens toe geleid..Laat in vredesnaam D66 buiten kwesties die grote veranderingen teweeg moeten brengen.

    Tweedeling/ongelijkheidspolitiek speelt hier de beginselfout en dat zet zich voort..Onze poli- tici hebben geen sociaal maatschappelijk inzicht meer..zie hier een heel bekend gebrek bij de universiteiten en hogescholen..het gaat niet over prijskaartjes en jaarprogramma´s zo heeft eigenlijk niemand gestudeerd..de meesten hebben hun geheugen belast om te vertellen wat anderen hebben begrepen..

  4. Ik neem even de de vrijmoedigheid om hierop te reageren. Hoe lang moeten we hiermee nog doorgaan? Waarom steeds het beste en het hoogst haalbare uit alle kinderen halen? We creeëren een samenleving die gericht is op strijd, concurrentie en individualisme, ongelijkheid verdeeldheid en afscheiding op eigenbelang en een steeds verdergaande mate van ikgerichtheid, terwijl de basale waarden van ons menszijn worden vergeten en de reden waarom wij hier op aarde zijn uit het oog worden verloren. We creëren een samenleving met een kenniswaterhoofd en iedereen moet voldoen aan normen en standaarden die de beleidsmakers steeds bepalen en we volgen slechts als blind geleide kuddedieren, alsof het hier allemaal om zou moeten draaien. We zijn allemaal stuk voor stuk verantwoordelijk voor de huidige wereld en samenleving. Ik spreek mij slechts uit. Vrijwel niets in het onderwijs is gericht op Eenheid op Verbinding.

    Nee, alles in deze maatschappij gaat alleen maar om te excelleren, uit te munten en het neerzetten van een prestatie. Vanzelfsprekend ben ik het niet eens met het feit dat alleen rijkeluiszoontjes en dochtertjes zouden mogen studeren of dat je opgezadeld met een enorme schuld die je van je levensdagen niet kunt afbetalen, omdat er gewoonweg niet voldoende banen zijn op hoger niveau, tenzij je als politieke raadgever of verantwoordelijke of als wetenschapper (wat is hier niet veranderlijk in) aan de slag wilt. We doen net alsof voor iedereen maar een baan op hoger niveau is weggelegd en nemen ontzettend veel tweedehands kennis tot ons dat ons volledig volgepropt met tijdelijke feiten, terwijl het aan werkelijke wijsheid en waarheid ontbreekt, terwijl de basis van de samenleving totaal wordt veronachtzaamd. Waarom moet nu ineens iedereen studeren? Wat willen we hiermee bereiken? Worden we gelukkiger? Lost al deze kennis problemen op? Leidt het ergens anders toe dan dat we op grond van onze aangeleerde kennis, de ander de loef af te kunnen steken, op een bepaald vlak beter dan de ander te kunnen zijn? Wordt ook in ons onderwijssysteem dat gepredikt en verordoneerd door onze beleidsmakers, eigenlijk niet de basis gelegd voor ongelijkheid, verdeeldheid, strijd en concurrentie, de pijlers die heden ten dage tot een hoogtepunt zijn gegroeid en de tegenstellingen hebben vergroot, onder andere ten aanzien van de kloof tussen arm en rijk. Fundamenteel is onze samenleving gestoord en uit zijn evenwicht, omdat we alles buiten onszelf zoeken, alsof we de armoede en onvrede in onszelf kunnen opvullen met uiterlijke rijkdom en luxe en wat al niet meer? Wanneer is het genoeg? Wanneer hebben we in al ons streven naar perfectie en economische groei de top bereikt, terwijl velen de dupe van het heersende systeem worden en als afvallers en paria’s worden bestempeld? Daarom stellen we hoge eisen aan onszelf en aan onze kinderen opdat zij een verlengstuk van ons kunnen zijn. Natuurlijk is het van belang dat de basisbehoeften zoals voedsel en onderdak geregeld zijn, maar de fundamentele armoede die we weerspiegeld zien in onze samenleving en de wereld, komt mijns inziens voort uit het feit dat we nooit tevreden zijn met wat we zijn of hebben en uit de hebzucht die wordt ingegeven door het intellect van het individu dat er niet genoeg is, dat we als mens niet genoeg zijn. Het fundamentele probleem van onze samenleving en de wereld is dat we zo verdraaid gericht zijn op het vervullen van onze eigen belangen en onze eigen behoeften dat we geen oog meer hebben voor de wereld om ons heen. Geen bereidheid meer tot delen of tot werkelijke Verbinding. Ik spreek mij uit. Nee, het is ieder voor zich en God voor ons allen, we hebben ons door alle indoctrinaties en aangeleerde kennis als het ware losgeweekt van onze eigenlijke fundamentele aard en potentie die we alleen in onszelf kunnen vinden als daar meer aandacht en ruimte voor in de samenleving zou komen te ontstaan.

    Daarom is tijd voor een fundamentele omslag en mentaliteitsverandering en integratie van spirituele waarden in de samenleving. Alleen dat geeft zin aan ons bestaan en niet het het persoonlijke reiken naar de hoogste bomen die tot aan de hemel groeien. Welvaart zou ten goede moeten komen aan ieder mens en niet slechts aan een heersende elite of een enkeling, een patroon dat zich door eeuwenlange indoctrinatie van ons meester heeft gemaakt en waardoor wij allen in de ban zijn geraakt alsof het hier om zou draaien. De rijken worden rijker en de armen worden armer, juist als gevolg van het feit dat we onze Gezamenlijke Oorsprong en Afkomst zijn verloren. De balans in onszelf van geven en ontvangen. We zijn eigenlijk allemaal tot kleine zelfstandig gestuurde en gecontroleerde eilandjes verworden die met elkaar strijden. Iedereen op zijn eigen persoonlijke en individuele manier. We denken het allemaal te weten, maar wat weten we allemaal? Waarin schuilt nog werkelijk wijsheid? Er wordt van alles gedaan om onze kinderen van zo jong mogelijk af vol te stoppen met ideeën over wat de samenleving is en hoe zij functioneert, maar er gaat geen enkele aandacht en ruimte naar wie het kind in diepste wezen is. Er wordt vrijwel niets geluisterd naar het kind.

    Nee het moet binnen het systeem passen, binnen de norm vallen. Afwijkingen en andersdenkenden, ‘dommeren’ of ‘zwakkeren’ of ‘kwetsbaren’ of ‘minder prestatiegerichtenden’ worden vrijwel niet getolereerd of geaccepteerd, zoals bijvoorbeeld is te zien aan de wijze waarop complottheoriedenken in de media wordt afgedaan als ultieme voedingsbodem voor terrorisme of anarchie. Op scholen wordt getracht – uiteraard door degenen die zich door het complottheoriedenken in het nauw gedreven worden en door de samenleving ontmaskert dreigen te worden – de kinderen hierop een andere zienswijze te geven. Echter op de werkelijke reden achter dit complottheoriedenken wordt niet ingegaan. Het is natuurlijk maar een eenvoudige aanname, maar zou een van de werkelijke redenen van dit complottheoriedenken niet kunnen zijn, dat de huidige generatie kinderen en jongeren zich misplaatst en ongehoord voelen in de samenleving dat ze zien de groeiende ongelijkheid en heersende onrechtvaardigheid dat het huidige systeem aan hen voorspiegelt? Dat ze niet tevreden zijn met het huidige schoolsysteem? Dat ze zich verzetten en weerstand bieden tegen een autoritaire heersende overheid die uitsluitend marionetten zijn van een kleine elite die alles bepaald en tot nu toe heeft bepaald wat er op aarde gebeurd, zoals door hen wordt aangenomen. Ik kan hier uren over doorgaan.

    Zolang alles in ons onderwijssysteem is gericht op intelligentie en talenten en gelijke kansen voor ieder kind, blijft strijd en concurentie het uitgangspunt en blijft verdeeldheid en afgescheidenheid de maat waarmee beoordeeld wordt. Het is een toon die reeds langs geleden is ingezet door allerlei algemeen geaccepteerde theoriën, zoals ‘Survival of the fittest’, die voor de Ultieme waarheid worden aangezien en totaal uit haar verband zijn gerukt of misgeïnterpreteerd. De onrechtvaardigheid en de ongelijkheid wordt hiermee aangewakkerd vanwege het ongebreideld individualisme dat in deze op prestatiegerichte samenleving zo wordt aangemoedigd, terwijl eenheid en verbondenheid en de diepste wezenheid en innerlijke gegrondheid van het kindmens voorop zou moeten staan en niet de dingen die het uiterlijk zou moeten verwerven. De basisvoorwaarden waaraan het Leven moet voldoen wordt met grote platstampende voeten getreden. Want waarin schuilt nog werkelijke Vrijheid? Kunnen we in deze samenleving nog van een werkelijke innerlijke vrijheid spreken of moet alles passen binnen een bepaald systeem? Zolang het systeem geldend is en niet de mens of het kindmens ‘an-sich’ is er mijns inziens geen sprake van Werkelijke vrijheid? Zolang alles is gericht op wat we moeten doen en presteren en teweegbrengen, dat we met allen vijf dagen per week en 8 uur per dag naar school of naar het werk moeten en voor de rest vrijwel geen tijd hebben om ons te bezinnen op het leven en wat we met het leven willen, is er mijns insziens slechts sprake van een slaafse ondermijning van onze eigen hang naar werkelijke vrijheid. Wat als de welvaart beter verdeeld zou worden? Iedereen wil werk, maar is er wel werk voor iedereen? Waarom het bestaande werk niet beter verdelen of kiezen voor een basisinkomen? Is in al deze slaafse bezigheid waarbij de laagstbetaalden en ‘minder kansrijken’ zich vaak de meest harde slagen in de rondte werken om rond te komen, terwijl bij anderen ‘de grootgraaiers’ het geld welhaast vanzelf binnen stroomt, werkelijke vrijheid te vinden? Wordt met de min of of meer gedwongen afhankelijkheid en gehechtheid aan geld of bezit het verschil tussen rijk en arm bewust gecreëerd om daarmee een soort slavernij in stand te houden en de mensheid aanzet tot het uiterste van zichzelf te vragen in al haar prestatiedrang?

    Waarom moet de een zoveel miljoen verdienen, terwijl de ander honger lijdt of nauwelijks rond kan komen? Waar ligt onze oorsprong? Ik spreek mij uit, omdat ik het kan en mag. Het kind moet voldoen aan allerlei voorwaarden en wordt volgestopt met allerlei kennis die moet leiden tot een dienstbaar bestaan aan de samenleving, maar het kind, de wezenheid van dit kind, wat het wil en wat er in hem of haar leeft wordt vrijwel geheel uit het oog verloren. Alles moet passen binnen een bepaald kader dat gericht is produktie en benutten van kwaliteiten. Op zich is hier misschien niets mis mee, maar ik heb het gevoel dat de methoden in het onderwijs al lange tijd de innerlijke vrijheid van het kind ondermijnen en dat er vrijwel geen aandacht meer is voor verzet of onvrede om deel te nemen aan een onderwijssyteem dat enkel gericht is op het beste uit jezelf te halen, het beste te zijn, de sterkste etc. om daarmee het kind klaar te stomen voor een persoonlijke carriere in de samenleving. Alsof dit het enige is dat van belang is. Dit streven naar het benutten van individuele kwaliteiten wakkert enkel strijd en concurrentie aan en leidt tot het plakken van allerlei etiketjes van mate van intelligentie en individuele capaciteiten. Aan welke norm houden we eigenlijk vast? Wie of wat bepaalt de waarde van een mens? Is hetgeen hij doet of presteert werkelijk maatgevend? Is ieder mens niet gelijkwaardig, ongeacht wat hij doet of presteert. Er wordt dikwijls door de politiek aangegeven dat ongelijkheid en onrechtvaardigheid en het plakken van etiketjes onacceptabel is, toch houdt de politiek het zelf in stand door te pleiten dat iedereen gelijke kansen moet hebben. Beseffen onze politici eigenlijk wel hoe ze daarmee de onderlinge strijd aanwakkert en de verdeeldheid tussen mensen? Niet iedereen kan manager of wetenschapper worden. Niet iedereen kan de beste, de sterkste worden of kan de top halen. Waarom eigenlijk? En welke norm is daarbij bepalend? Er vallen elke dag mensen uit die de gejaagdheid en stress van en door huidige samenleving niet meer aankunnen. Er staan zoveel mensen aan de kant die niet meer mee mogen, kunnen of willen doen. Hoe lang willen nog doorgaan met het huidige onderwijssysteem dat ongelijkheid aanwakkert?

    Laten we eens stilstaan bij de vraag: Waarom er zoveel chaos is in de wereld, waarom zoveel ellende? Waarom staan er zo veel mensen aan de kant? Waarom is er zo’n vreselijk groot verschil tussen rijk en arm? Waarom moeten er mensen honger lijden? In mijn ogen komt dat alleen maar omdat we ons hebben afgesloten van onze wezenlijkheid onze eigenheid onze oorsprong, ons hart. De disbalans in de wereld komt voort uit ons denken en met ditzelfde denken worden de problemen die door de eenzijdige focus op onze individuele en aangeleerde intelligentie worden veroorzaakt, telkenmale bestreden zonder tot daadwerkelijke oplossingen te komen. We denken bijvoorbeeld dat we nooit genoeg hebben en dit is een van de vicieuze cirkels die in stand worden gehouden omdat we van binnen geen vrede ervaren. Hieraan wordt door al onze uiterlijke gerichtheden en gehechtheden nauwelijks aandacht aan geschonken. Kinderen kunnen geen kind meer zijn, kunnen niet meer gewoon spelen, maar worden al vroeg in hun leven geïndoctrineerd door volwassenen die het gezag dragen, de autoriteit zijn en ze worden daarom volgestopt met allerlei tweedehands kennis en allerlei schijnidealen voorgetoverd van geld verdienen, eigenbelang en carriere maken, terwijl het kind, de mens, het wezen van dit kindmens totaal wordt veronachtzaamd. Het wezen van de mens staat niet meer voorop, maar alleen zijn strijd om het bestaan, dat wordt voorgekauwd door zoveel anderen en waarmee vaak teleurstelling op teleurstelling wordt gecreëerd. Wat de politiek mijns inziens doet is enkel syptoombestrijding, door te denken dat de ze de door onze eigengerichtheid en verdergaande individualisatie veroorzaakte “problemen” kunnen oplossen door wederom met elkaar de strijd aan te gaan. Debatten volgen, strijd tegen terrorisme of een andere vermeende vijand. Partijbelang, iedereen moet meewerken en met dezelfde stem van de partij spreken. Partijidealen voeren de boventoon. Niemand durft nog tegen te spreken, want het is de ene partij tegen de andere. Het draait om zetels. Om winst en verlies. Door dit alles wordt de polarisatie versterkt en het zijn dus allemaal schijnoplossingen die vanuit het denken te weten ontstaan.

    Veel mensen worden zich steeds bewuster, en laten zich niet meer van alles aanpraten door een ‘autoritaire’ overheid. Op wellicht onbewust niveau laat dit een groeiende onvrede in de mens zien ten aanzien van de polariserende werking van de overheid die een kloof laat groeien tussen de machtsbepalers enerzijds en het volk anderzijds. De balans hiertussen is verstoord doordat er vrijwel geen ruimte meer geboden aan de zelfautoriteit en werkelijke hartsverlangen van de mens om in gezamenlijkheid vrij te zijn een een ongeforceerde eenheid te vormen en verbinding met elkaar te zoeken. De vrouwelijke hartsenergie die ook in alle mensen leeft is eeuwenlang stelselmatig onderdrukt door de beleidsbepalers die het volk in een slaafse onderwerping aan het heersende patriarchaat wilden en wellicht moesten leiden. Het is nu van belang dat deze patronen worden doorbroken zodat de mensheid een volgende stap kan maken. Het is van van belang dat mensen weer daadwerkelijk samen gaan werken, dat deze samenleving weer een een echte samenleving wordt zonder dat er mensen buiten staan en zonder uitbuiting van elkaar. Een overheid die gericht is op andere belangen dan die van het volk en die het volk niet respecteert en verbindt, niet de eenheid zoekt, niet luistert naar het volk en niet de behoeften en noden van de bevolking bevredigt; een overheid die gericht is op machtshandhaving en die zichzelf tot de hoogste autoriteit uitroept, roept onnodige wrevel, weerstanden en onvrede op die op den duur kan leiden tot een uiterlijke revolutie. Dit terwijl mijns inziens alle vrede bij jezelf begint en de revolutie in onszelf zou moeten plaatsvinden. Als de samenleving en de wereld meer gericht was op deze stelregel en er meer ruimte en aandacht zou komen voor de wezenlijke aard en potentie van de mens, kunnen we een utopie realiseren. Maar de mensheid wordt steeds maar beziggehouden met allerlei schijnidealen en indoctrinaties vanuit een heersende overheid, die ons continu allerlei beloften doen, maar niets waarmaken en die de kloof tussen arm en rijk laten groeien. Het duidelijke Nee op het referendum van de Oekraïne is een duidelijk teken dat de bevolking zich niet meer van alles laat wijsmaken en niet volledig is gericht op een centraal europees gestuurde autoritaire overheid. We staan aan de vooravond van grootse veranderingen op het wereldtoneel, mits de overheid zich weet om te schakelen van een heersende dominante autorititaire centraal gestuurde overheid tot een participerende, meewerkende, op verbinding en eenwording gerichte overheid. Een overheid die zich niet meer boven het volk stelt en allerlei diffuse ondoorzichtige belangen dient, maar gericht is op het welzijn, vrede en geluk voor alle burgers.

    Binnen dit kader wijs ik u ook op het boek Tijd voor de Sleutel” van Karel Gibbel Gibbels uit Haarlem, een pionier in de bewustwording van de mensheid. Dit boek is verkrijgbaar bij https://www.bol.com en http://www.freemusketeers.nl.

    Het is de hoogste tijd voor een fundamentele omslag en algehele mentaliteitsverandering in de samenleving en daaraan wil ik graag mijn steentje bijdragen. Er moet meer ruimte komen voor het hart en bezinning op wie we werkelijk zijn. Daarom sta ik achter het boek van Karel Gibbels ‘Tijd voor de Sleutel’ waarin een nieuwe blauwdruk wordt gegeven voor een nieuwe samenleving met de nadruk op verbinding en eenheid.

  5. Het leenstelsel is het gevolg van het instandhouden van de inmiddels 100 jaar oude boekhoudkundige regels van geldcreatie, geldschepping uit het niets door centrale banken. Tegenover elke gecreerde euro staat een schuld, terug te betalen met rente. De totale hoeveelheid geld/valuta is dus nimmer toereikend om de rente terug te betalen. Politici bepalen met hun keuzes en wetten wie de schulden krijgen en wie en hoe het uit het niets gratis verkregen geld. Zie b.v. belastingontwijking grootgeld en waardepapieren bezitters. Zie ttip die deze personen ( 500 mensen bezitten meet dan de helft van de wereldbevolking) het exclusieve recht geeft op een eigen door hen gecontroleerde en bedachte wetten en tribunaal boven de nationale rechtstaat. Ook een politieke keuze.
    Geld corrumpeert. Neo liberalisme propagandeerd em verheft het eigembelang en winst boven de waarden van een samenleving en bevestigd dit met een participatiewet. Onteigening van tientallen jaren opgebouwde rechten voor de vele individuen. Verplichte investeringdwetgeven en deugdelijke belastingwetgeving ontbreekt nog steeds. Ook na een jarenlange crisis. Tot zover de representiviteit van de reoresentatieve democratie. Gekozen politici door het volk, de velen, buigen voor het grootkapitaal. Onhoudbaar. De dorst naar oneindig bezit en macht overheerst. Dus een blijvende cyclus van verdiepende crisissen en machtsverhoudingen is een feit. Zie de eu.

  6. @ Harold. Hè hè eindelijk vind ik een keer medestander, bijna zoeken naar een speld in een hooiberg. Werkelijk subliem verwoord! Het wordt inderdaad tijd voor een radicale omslag in ons denken. Welzijn maakt per saldo veel gelukkiger dan overdadige welvaart. Helaas vrees ik dat de omslag alleen kan plaatsvinden door geweld of oorlog. We staan letterlijk aan de vooravond van turbulente tijden. (eventuele Brexit, enge ontwikkelingen tussen de NAVO versus Rusland, mondiale economische machtsverschuivingen, globalisering, de ontwikkelingen in de EU enz. Enz. En inderdaad de groeiende individualisering. Er is steeds meer online contact maar steeds minder offline contact. Ben benieuwd of het “ouderwetse” begrip verliefdheid (om maar eens wat te noemen) ook gaat evolueren….En het is toch ook wel een beetje vreemd dat ze in Afrika massaal in het bezit zijn van een mobieltje maar velen niet eens te eten hebben.

    Kinderen worden in Nederland maar ook direct over onze landsgrenzen steeds jonger voorbereid op het studerende en werkende leven. Alles in de samenleving is gericht op prestatie, maar hoeveel van hen staan met lege handen aan het eind van de rit, of zijn opgebrand? Hoeveel van de tv programma’s die we dagelijks kunnen aanschouwen, hebben een competitief karakter?

    De barensweeën om maar een bijbelse uitdrukking te gebruiken zijn al begonnen, alleen is de uitkomst in mijn optiek ongewis.

Reageer (max. 100 woorden). Stevige taal mag, maar racistische en bedreigende reacties worden verwijderd.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.