Pgb-ellende: ‘De geschiedenis herhaalt zich gewoon’

Sinds de invoering van het pgb in 1995 is er gedoe over de regeling. Al in 1996 stelden Kamerleden vragen over de ontstane bureaucratie. De toenmalige staatssecretaris Erica Terpstra hield echter aan de regeling vast. Twintig jaar later is de pgb nog steeds een zorgenkindje. Het is te complex volgens alle betrokkenen, maar staatssecretaris Van Rijn maakte de regeling nóg ingewikkelder.

Het is zó complex geworden dat er zelfs uitvoeringsproblemen zijn ontstaan bij de uitkeringsinstantie, de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Tussen 1998 en 2003 verzorgde de SVB overigens ook al de uitbetalingen, maar men stopte daarmee in 2003. Het werd namelijk te complex. Toen al. Budgethouders kregen het geld weer rechtstreeks op hun rekening. Volgens onderzoeker Clarie Ramakers van de Radboud Universiteit trekken beleidsmakers ‘geen lering uit het verleden’. ‘De geschiedenis herhaalt zich gewoon’ zei ze vrijdag 15 mei in NRC Handelsblad.

Een commissie adviseerde in 1998 om de regeling te vereenvoudigen, maar het tegengestelde gebeurde. De opeenvolgende staatssecretarissen probeerden allemaal de pgb-regeling te vereenvoudigen, maar het lukte er geen een. Het kabinet Rutte 1 wilde helemaal van het pgb af, maar kwam door de vroegtijdige val niet aan afschaffing toe.

Rutte 2 maakte de regeling nóg ingewikkelder. Verantwoordelijk staatssecretaris Van Rijn introduceerde allerlei nieuwe pgb-vormen (pgb vanuit de Jeugdwet, Wet Langdurige Zorg, Wet Maatschappelijke Ondersteuning en de Zorgverzekeringswet) én haalde er bovendien een nieuwe partij bij, de gemeente. De uitbetalingen moesten weer gedaan worden door een oude bekende: de SVB.

Onderzoeker Ramakers, gepromoveerd op de pgb-regeling, snapt niet waarom Rutte 2 het allemaal nog ingewikkelder maakt door er bijvoorbeeld de gemeenten bij te betrekken: ‘Elke schakel meer betekent extra complicaties in de uitvoering’.

Verder zorgen alle nieuwe vormen voor veel onzekerheid en onduidelijkheid. Volgens haar zijn alle onzekerheden rond de pgb nu wel héél zorgelijk. Ramakers: ‘Mensen die al jaren een pgb hebben, zitten nu te wachten op een ‘keukentafelgesprek’ met de gemeente waar soms zware problematiek aan de orde is: jeugdzorg in combinatie met bijvoorbeeld autisme, verstandelijke en fysieke beperkingen. Daar word je toch moedeloos van, als er zoveel onduidelijkheid ontstaat over zo’n budget?’

(Bron: NRC handelsblad)

3 Reacties op Pgb-ellende: ‘De geschiedenis herhaalt zich gewoon’

  1. Beter goed bedacht dan uitgevoerd.
    Waarheen leid de zorg? Precies… toch.. naar een kwalitatief leven.
    Dat vereist een bepaald welvaart. Want de zorg ( met alle economische voordelen/banen etc) moet wel betaalbaar blijven.
    Die welvaart, de geldcreatie ( geldvoorraad vermeerdering) van deze uitbetaalde lonen in het economisch verkeer spelen de banken een essentiele rol. Zonder overheidsschuld is er ook geen geld.
    Tja , EU ( europarlementarier verdient als basis inkomen 8000 euro bruto per maand) zijn de strapatsen om de geldvoorraad aan te wenden om met de munt unie naar een politieke unie te gaan. En dat kan alleen door met dwingende financiele maatregelen “draagvlak” te creeren. If there is no
    pain there is no gain. Linksom of rechtsom. De economische wetmatigheid van een Stabiele Economie vereist wel dat tenminste 70% van de bevolking tot een welvarende middenklasse behoort met voldoende financiele middelen om uit te geven. En juist die middenklasse wordt met het huidige beleid volledig afgebroken.
    Er wordt wederom tegemoet gekomen aan de multinationals, super identities en olicharchen met wetgeving die het nog eenvoudiger maakt voor hen om het gros van de bevolking als moderne slaaf te behandelen.
    Bed bad en brood resteert ( liefst zonder zorg behalve liefdadigheid) Libertijns achterhaald denken ( middeleeuws )
    De top 10 maakt het uit voor de top 90. Echter… door social media zal veel en ook snel de structuur en verborgen agenda’s blootleggen.
    Gevolg sociale onrust. Politic krijgen een nieuwe opdracht.

  2. jos van Veen // 18 mei 2015 om 13:45 // Beantwoorden

    meer partijen, hypercontrole en verwerkingen..het PGB kan de vrije keuze van mensen bevorderen maar is daarmee ook fraudegevoelig..van begin af aan.
    Aan de andere zag je dat mensen het PGB beschouwde als hun eigen portemonnee en zelf gingen bezuinigen op de kosten..
    Nu wordt het PGB een harnas van obstakels in financiele controle en beheersing van geldstromen.De paranoia van neoliberaal..het Zeeuws meisje van de politiek links en smijten naar rechts.

    De middelen zijn erger dan de kwaal en de neoliberale pathologie verspreid zich steeds verder.De ziekmakende gezondheidszorg die cliënten verzuipt.

    PGB afschaffen? Misschien is dat beter, maar neemt de keuzemogelijkheid van mensen weer weg of beperkt deze.
    Tegelijkertijd is er dan weer de chaos van de volgende regeling..welke bureaucratie gaat dat dan weer op zijn bord krijgen(als bezuiniging..?? Idioot, want al dat gedoe veroorzaakt narrigheid en kost veel meer)
    Allemaal tegen de principes van neoliberaal.

    In essentie komt het er natuurlijk op neer dat de politieke beteweterigheid het weer eens af;egt tegen gezond verstand en aantoont dat deze betweterigheid voor NL een zeer overbodige luxe is.

    De neoliberalen gaan de geschiedenis in als hervormingsklunzen die de bevolking die ze behoorden te representeren, gigantische schade hebben toegebracht met hun gerommel en onverstand.

  3. Denkfout 1 Zorg is alleen kwalitatief goed indien individueel gekozen.
    Denkfout 2 Geld bestemd voor zorg wordt door alle betrokkenen in de gehele keten puur en alleen aan die zorg besteed.
    Denkfout 3 Maatschappelijk gefourneerde fondsen zijn gevrijwaard van hebzucht en fraude.

    Kwalitatief goede zorg, is die zorg die beantwoord aan de door de maatschappelijk partijen overeengekomen hulp te verlenen aan individuen of groepen.
    Geld, Cash gestort op rekeningen van particulieren zal zo leert de geschiedenis altijd, maar dan ook altijd misbruik oproepen. Zelfs specialisten en ziekenhuizen frauderen willens en wetens met declaraties. Iedere schakel tussen de betalende en de uitvoerende instantie is een extra risico.
    In natura verstrekking van zorg, dan maar met inlevering van de persoonlijke keuze was en is een veel robuuster model. Met geld dat je niet hebt, kan niet geknoeid worden, met zorg die je nodig hebt en verstrekt krijgt ook niet. De controles zijn eenvoudig, de lijnen kort en helder. Geld dat anders in het grijze circuit belandt levert banen en extra zorg op.
    Conclusie PGB, weg ermee.

Reageer (max. 100 woorden). Stevige taal mag, maar racistische en bedreigende reacties worden verwijderd.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.