Chaosland: waar is ons goed georganiseerde landje gebleven?

De treinen stonden maandag ineens stil. En masse. Reizigers liepen urenlange vertragingen op, wachtend met een gratis kopje koffie in een winderige vieze tochtige tunnel onder Utrecht, terwijl het complete computersysteem van Prorail bleek te zijn uitgevallen. Net als vorige week. De NS belooft in haar advertenties voortdurend mensen comfortabel te vervoeren, maar deed dat gisteren even niet. Intussen kampte ook de Sociale Verzekeringsbank (SVB) met een heftige computerstoring waardoor pgb-betalingen aan zorgbehoevenden niet konden plaatsvinden. Ook daar bleek sprake van een complete chaos. Nederland chaosland.

Krantenkoppen van dinsdag 3 februari.

Krantenkoppen van dinsdag 3 februari.

De storingen van de spoorwegen en de SVB staan niet op zichzelf. Beloftes blijken in Nederland steeds vaker loos. Score van de laatste weken: de politie kan door gebrek aan menskracht niet meer alle taken uitvoeren; gemeenteraden kunnen niet meer goed controleren door de decentralisaties; zorg van honderden huisartsen wordt, in tegenstelling tot wat is beloofd, niet meer vergoed, gemeenten leveren, tegen de belofte in, te weinig thuiszorg of thuishulp en ga zo maar door.

Het meeste lijkt mis te gaan in de zorg. Daar is de degelijke betrouwbaarheid, ooit een deugd, inmiddels ver te zoeken. Minister Schippers, ze is van een partij die graag marktwerking voorschrijft, lapt zelf alle marktwetten aan haar laars. Zorgverzekeraars worden namelijk tegen de klippen op beschermd. De politiek bedacht zelfs de gedwongen winkelnering bij deze private bedrijven. Hen is een almachtige rol gegund in het huidige zorgstelsel (is hier geen sprake van ongeoorloofde staatssteun?). Er werd ons in 2006 bij de introductie van het nieuwe zorgstelsel een stelsel beloofd voor patiënten, niet voor de verzekeraars. Inmiddels weten we beter.

De almacht van verzekeraars is verzekerd, maar de zorg voor patiënten steeds vaker niet. Een ziekenhuisopname is inmiddels een ongewis financieel avontuur geworden. Elk najaar beloven de zorgverzekeraars dat je zorgkosten goed verzekerd zijn bij hen, maar dat blijken ook nogal eens loze beloften. Waar je exact voor bent verzekerd, en waarvoor niet, is namelijk nauwelijks nog helder. Uitsluitsel daarover krijg je pas achteraf in je bus in de vorm van een ziekenhuisfactuur. Ineens blijken dan bepaalde behandelingen, medicijnen of artsen -om verschillende redenen- niet te worden vergoed. Waarom je een dure zorgverzekering hebt, mag Joost weten.

Ooit was Nederland een goed georganiseerd land. Je wist waarvoor je belasting betaalde, en wat je daarvoor terugkreeg. We lachten ooit om Italiaanse toestanden, maar die tijden zijn voorbij. Was er sprake van een natuurramp of een andere vorm van overmacht waardoor het goed georganiseerde Nederland verdween? Welnee, we lieten het helemaal zelf gebeuren.

Reageer (max. 100 woorden). Stevige taal mag, maar racistische en bedreigende reacties worden verwijderd.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.