Reumapatiënt kan zorgkosten niet meer betalen: ‘Ik kan geen kant meer op’

‘Reumapatiënten kunnen geen kant meer op’, schrijft de voorzitter van de vereniging ReumActief Anita Sanders in de Volkskrant. Ze beschrijft in een ingezonden artikel hoe ze zelf in 2015 klem raakt tussen het beleid van haar gemeente en dat van de zorgverzekeraars. De actieve Sanders kreeg het tot 2015 financieel allemaal net rondgebreid. Tot haar gemeente, Stadskanaal voor het nieuwe jaar een andere collectieve zorgverzekering afsloot bij een andere verzekeraar.

De 47-jarige Sanders heeft zware reuma en is lichamelijk en visueel beperkt. Ze heeft kunstknieën, versleten enkels, vergroeide handen en vingers. Haar zicht is slechts twintig procent. Fysiotherapie is noodzakelijk ‘om mijn beperkingen niet erger te laten worden’. Ze schrijft: ‘Ik maak me grote zorgen. De veranderingen in de zorg zijn ingrijpend en volgen op eerdere bezuinigingen.’ Sinds fysiotherapie in 2012 uit het basispakket werd gehaald, verzekert Sanders zich hiervoor aanvullend.

Anita Sanders, voorzitter van ReumActief vraagt het kabinet om het recht op noodzakelijke zorg voor chronisch zieken, ouderen en gehandicapten te regelen. (Foto: Anita Sanders, Linkedin)

Anita Sanders, voorzitter van ReumActief vraagt het kabinet om het recht op het behoud van noodzakelijke zorg voor chronisch zieken, ouderen en gehandicapten te regelen. (Foto: Anita Sanders, Linkedin)

Sanders heeft een Wajong-uitkering van slechts 954 euro per maand, en de kosten voor de voor haar noodzakelijke zorg lopen in 2015 maandelijks op tot in de honderden euro’s.

Voor haar basis- en aanvullende verzekering betaalde Sanders tot dit jaar een premie van 164 euro aan Achmea. Dat was al ‘een grote financiële aderlating’. Maar nu haar gemeente een exclusief contract heeft afgesloten met Menzis, dreigen er hogere kosten. Een aanvullend pakket om het eigen risico (van 375 euro) te dekken verviel, en Menzis wilde ook de noodzakelijke oogdruppels, hulpmiddelen en het ziekenvervoer niet vergoeden. Sanders bleef dus gedwongen bij Achmea. Maar ook die vergoedt haar eigen risico niet meer. Andere verzekeraars zijn veel te duur of hanteren selectiecriteria.

Bovendien heeft Stadskanaal Sanders laten weten dat de extra zorgkosten ook niet voor bijzondere bijstand in aanmerking komen. Hiermee stijgen de maandelijkse zorgkosten voor Sanders tot boven de 200 euro. Verder vond Stadskanaal dat de zware reumapatiënte haar huishoudelijke hulp voortaan maar zelf moet regelen en betalen. De gemeente deed nog wel een aanbod: voor een ‘speciaal tarief’ van 12,50 euro wil Stadskanaal de was van vier kilogram wel doen.

Sanders zit klem in een nare situatie en vraagt het kabinet om het behoud van zorg voor chronisch zieken, bepaalde ouderen en gehandicapten tot een recht te maken. Het lijkt er nu op dat de zorg voor sommige chronisch zieken in sommige gemeenten gewoon is afgeschaft. Een zorgstelsel dat sommige zieken noodzakelijke zorg ontzegt, is geen fluit waard.

(Bron: de Volkskrant)

Reageer (max. 100 woorden). Stevige taal mag, maar racistische en bedreigende reacties worden verwijderd.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.