Zorgverzekeraars hebben zelf het meeste te vrezen van huidige zorgbeleid

Zorgverzekeraars hebben uiteindelijk het meeste te vrezen van minister Schippers en haar onzalige Zorgwet. De zorgverzekeringsbranche is met tienduizenden werknemers groot en er gaan miljarden in om. De grote belangen vragen om een stabiele bedrijfsvoering maar het management zet zijn kaarten op de politiek. Die is echter al jaren instabiel en het zorgbeleid impopulair. Het ziet er niet naar uit dat dat snel verandert. Integendeel. Het wordt tijd dat de zorgverzekeraars zich realiseren dat het hún kop kost wanneer dit stelsel straks wordt afgedankt door minister Agema of Leijten.

De maatschappelijke woede loopt op. De stemming slaat om. In de media, op social media en op familiefeestjes is dit zorgstelsel het mikpunt van verontwaardiging en walging. Een onderzoek wees onlangs uit dat zelfs 53 procent van de VVD-stemmers het ziekenfonds terug wil.

Intussen horen of zien we ze niet, de zorgverzekeraars. Terwijl de zorg en de rol van zorgverzekeraars in het brandpunt van het maatschappelijke debat zijn beland, bestaat hun bijdrage uit tv-spotjes.

Deze halfdode beeldmuzak misstaat compleet bij het levendige debat dat de politiek, deskundigen en organisaties nu en de komende jaren voeren over de zorg. De vier grote zorgverzekeraars zitten er als muurbloempjes bij, of liever als Raspoetins. Niemand die nog van ze houdt.

De hoogste managers lijken hun bedrijven te hebben overgeleverd aan de grillen van de politiek. Op dit moment lijkt VVD-minister Schippers de grootste politieke medestander van de zorgverzekeraars. Maar hoe lang zit zij er nog? Ministers komen, ministers gaan. Samen met Schippers jagen de zorgverzekeraars hun heilige graal, de klanten, massaal tegen zich in het harnas met hun beleid. En nu volgt ook nog de beperking van de vrije artsenkeuze. Best brutaal.

De stemming in Nederland lijkt zich te keren tegen de verzekeraars. Dat is ook niet zo raar, want zij staan symbool voor het verzekeringsstelsel. Dit stelsel heeft voor de patiënten en verzekerden gedurende de acht jaar dat het bestaat, nog helemaal niets opgeleverd behalve vele loze beloften. Hoe lang krijgt een startupidee bij de verzekeraars zelf eigenlijk de tijd om zich te bewijzen? Acht jaar?

Resultaat: de zorgkosten bleven stijgen, de premies ook, evenals het eigen risico. De kwaliteit van zorg nam intussen niet zichtbaar toe, maar de reputatieschade voor de zorgverzekeraars wel. Die is intussen historisch en ongekend.

Soms, heel soms, keert de wal het schip. Door een protest, een soort opstand, een georganiseerde wanbetaling of ouderwetse boycot van een bepaalde verzekeraar. Óf, en dat zou nog eens onverwacht zijn, de zorgverzekeraars nemen zélf eens het initiatief. En voor de verandering óp de bühne.

Wellicht zien de zorgverzekeraars in dat dit beleid op de niet-eens-zo’n-hele-lange termijn hún de kop gaat kosten. Patiënten blijven namelijk wel bestaan, net als zorgverleners en politici.

Reageer (max. 100 woorden). Stevige taal mag, maar racistische en bedreigende reacties worden verwijderd.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.