Wet werk en zekerheid gebaseerd op aannames en wensdenken

De Wet werk en zekerheid van PvdA-minister Asscher van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is gebaseerd op aannames. Zo verwacht de minister dat een werkgever iemand sneller in vaste dienst neemt wanneer de ontslagvergoeding fors verlaagd wordt. ‘Dat een lagere ontslagvergoeding bepaalt dat iemand sneller een vast contract krijgt, is nogal een aanname’, schrijven twee hoogleraren psychologie in de Volkskrant. Aanname of wensdenken, er is in elk geval geen enkele steekhoudende onderbouwing voor. De wet die in 2015 in werking treedt, wemelt ervan.

Met de Wet werk en zekerheid versoepelt het kabinet het ontslagrecht zodat werknemers vanaf 1 juli 2015 makkelijker en sneller kunnen worden ontslagen. Vanaf 1 januari verwacht Asscher al de rechtspositie van flexwerkers te versterken met beperkende maatregelen voor werkgevers. Zo zullen volgens de minister meer mensen sneller in vaste dienst komen. Vanaf 1 juli wordt overigens ook de ww fors versoberd.

Hoogleraar organisatiepsychologie en kroonlid van de SER Aukje Nauta en hoogleraar psychologoe Carsten de Dreu maken gehakt van de wet, althans van de redenering erachter. Asschers onderbouwing ‘legt twijfelachtige aannames bloot over hoe de wet gaat uitpakken’. Ze wijzen op mogelijke ave-rechtse effecten van de wet.

Asscher gaat van meer aannames uit: zo neemt hij aan dat werkgevers niet op zoek gaan naar creatieve oplossingen om flexibel werk flexibel te houden, ook na twee flexcontracten. Asscher vermoedt ook dat werkgevers heus niet gaan proberen dure oudere werknemers te ontslaan omdat de ontslagvergoedingen lekker versoberd zijn. Aannames, wensdenken, vermoedens dienen als basis voor ‘één groot experiment met werknemers en werkgevers’.

De vooronderstellingen die worden gebruikt zijn volgens Nauta en De Dreu bovendien achterhaalt. Asscher gaat uit van de rationele mens, maar ‘gedragswetenschappers voerden het model van de de mens als rationeel handelende homo economicus decennia geleden al af’. De aannames zijn dus achterhaalt. Ook dat nog.

Asscher had volgens de twee hoogleraren de wet eerst op kleine schaal moeten toetsen en evalueren. ‘Pas dan maakt de regering wetten en regelgeving die uitpakken zoals bedoeld. Want zoals het nu gaat, laat de regering zien weinig te leren van eerdere fouten’.

Dankzij een eerdere flexwet uit 1999 zitten we volgens de psychologen nu met ‘de gebakken peren van de grote kloof tussen flex en vast’. Dankzij de nieuwe wet ‘zitten we over een paar jaar misschien wel met een nog grotere kloof, of met een heel andere, en met tamelijk problematische neveneffecten’.

Het kabinet regeert kennelijk uit de losse pols. Het regeert zoals een ongetalenteerde schilder een impressionistisch landschap kliedert; een klodder hier, een klodder daar. Het resultaat is niet om aan te zien, maar wel geheel naar eigen inzicht.

(Bron: de Volkskrant)

Reageer (max. 100 woorden). Stevige taal mag, maar racistische en bedreigende reacties worden verwijderd.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.