Kabinet heeft niets te vrezen van oppositie, van kiezer des te meer

Na twee jaar Rutte II blijkt een echte oppositie in de Tweede Kamer nauwelijks nog aanwezig. Door de verregaande en omstreden hervormingen van dit kabinet zou je verwachten dat er serieuze oppositie is in Den Haag, maar dat blijkt niet zo. De constructieve oppositiepartijen D66, ChristenUnie en SGP hebben zich vastgeklonken aan het kabinet. De tamme c3 keft, maar bijt nooit. Net als het CDA. PVV-leider Wilders ontpopt zich steeds meer tot een clowneske performance die te lang duurt. Ten slotte is er nog de SP. Hun leider blijkt echter een maatje te klein voor de Haagse arena.

De SP van Emiel Roemer mogen we beschouwen als de meest natuurlijke opponent van Rutte II. De SP-voorman bakt er echter weinig van. Hij is onzichtbaar en áls hij optreedt maakt hij een zwakke indruk. Bij de Algemene Beschouwingen ging de gezellige Brabander compleet af, toen hij zijn hoogdravende kritiek op het kabinet niet met harde cijfers kon onderbouwen.

Zelfs in zijn eigen fractie was het gemor luid hoorbaar over Roemers optreden. De socialisten stellen bovendien steeds vaker de vraag waarom zij maar niet profiteren van de slechte peilingen voor de PvdA. Roemers positie begint licht te wankelen.

Het CDA van Buma speelt een dubbelrol. Vóór de schermen poseert fractievoorman Buma als een leider van een stevige oppositiepartij, maar achter de schermen steunt hij Rutte II in bijna alles. Zo vond het CDA de decentralisatie van de langdurige zorg naar de gemeenten geen goed idee. Men drong aan op meer tijd en verzachtingen. Althans, vóór de schermen. In hun tegenbegroting, die door de gemiddelde kiezer niet wordt gelezen, reppen de christendemocraten met geen woord meer over verzachting en meer tijd. Zo ging het vaker tijdens de laatste twee jaar. Stoer op het toneel, meegaand erachter.

De strapatsen van die andere potentiële oppositieleider, PVV-voorganger Wilders worden met de dag extremer en kolderieker. Het levert hem weliswaar pr-momentjes op, maar verder slaat hij geen deuk meer in een pakje boter.

Oppositiepartijtjes als GroenLinks, de twee 50Plussen, de Dierenpartij en het duo Bontes & Van Klaveren vormen de parlementaire toeters en bellen waarvan het kabinet nog geen halve seconde wakker ligt.

Van de oppositie heeft Rutte II dus niets te vrezen. Van de kiezer des te meer.

Reageer (max. 100 woorden). Stevige taal mag, maar racistische en bedreigende reacties worden verwijderd.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.