Pechtold raakt kabinet in kern

Opinie: terechte kritiek van Pechtold

Alle akkoorden die het kabinet de afgelopen maanden sloot, zijn ten koste gegaan van de daadkracht van het kabinet-Rutte, volgens D66-leider Alexander Pechtold vandaag in NRC Next. Het kabinet moet de regie ‘terugpakken van de polder’. Pechtold raakt met deze uitspraak het kabinet in de kern, want was ‘draagvlak zoeken’ niet de unique selling point en corebusiness van dit kabinet?

Eigenlijk adviseert Pechtold het kabinet: begin opnieuw en doe het helemaal anders. Het begin was goed met het regeerakkoord, maar daarna ging het helemaal mis volgens de sociaal-liberaal: ‘De oorspronkelijke daadkracht uit het regeerakkoord is vermalen in nieuwe, zwakkere akkoorden. Waar het kabinet draagvlak zocht, vond het remkracht. Het kabinet moet terug naar de duidelijke, zelfbewuste koers, zoals vastgelegd in het regeerakkoord.’

De D66-voorman heeft zeker een punt wanneer hij zegt dat over alle akkoorden iedereen mag meepraten, en niemand nog de regie heeft. Bovendien houdt niemand écht van de plannen. Het draait immers vaak om waterige compromissen. Pechtold: ‘Nu hebben we een halfbakken beleid van uitgestelde hervormingen en ambities waarvoor velen medeverantwoordelijk zijn, maar waarvoor niemand verantwoordelijkheid draagt’.

Ondertussen wordt het bij de sociale partners onrustig. Het sociaal akkoord, zorgakkoord, onderwijsakkoord en energieakkoord zijn dan wel overeengekomen, maar Pechtold wijst erop dat werkgevers en werknemers verdeeld zijn. Door de waterige compromissen krijgen de voormannen binnenskamers gure tegenwind van hun achterbannen. Zoals FNV-voorzitter Heerts. Die móet zich profileren omdat er anders onrust uitbreekt in de FNV-gelederen. Hij waarschuwde gisteren voor het einde van het sociaal akkoord zodra het kabinet de nullijn voor ambtenaren en de versobering van de ww laat doorgaan. 30 November volgt een landelijke actiedag. Ook bij de werkgevers is er interne onrust. Met name de MKB-achterban voelt zich niet goed vertegenwoordigd door het VNO-NCW.

Daarnaast plaatst Pechtold terecht vraagtekens bij de democratische legitimiteit van de sociale partners. De politici zijn democratisch door het volk gekozen, de werkgevers- en werknemersclubs niet. De vakbonden hebben zelfs last van een afnemend aantal leden.

Het kabinet startte in het najaar 2012 echter met de belofte voor alle voorstellen draagvlak te zoeken. Dat zou een nieuw elan geven aan de democratie. Het lijkt erop dat de coalitiepartners destijds te gemakkelijk dachten over de ‘draagvlak-aanpak’. Wat doe je met al dat draagvlak? De akkoorden liggen er inmiddels, maar wat nu? Dat je ook voor die vervolgaanpak een hele goede strategie nodig hebt, lijken Rutte en Samsom te zijn vergeten.

Reageer (max. 100 woorden). Stevige taal mag, maar racistische en bedreigende reacties worden verwijderd.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.